Μόνο μία ευκαιρία για πρώτη εντύπωση
Αλήθεια, αν η ταξιθεσία ήταν το πρόβλημα, ποιανού ευθύνη είναι;
Όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει, όταν δεν συναισθάνεται, η προσπάθεια να αντιληφθεί είναι σχεδόν πάντα άκαρπη. Και όταν αυτό που δεν καταλαβαίνεις είναι αυτονόητο, όταν είναι πραγματικά μεγάλο, τόσο αντίστοιχα μεγάλο είναι το κενό που τελικά σε χαρακτηρίζει.
Η εγκληματική τραγωδία των Τεμπών δεν βρίσκεται σε μια ακόμα σελίδα στην δικαστική εξέλιξη της ανοιχτής πληγής των συγγενών, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, όπως άλλωστε καταγράφηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια της ιστορίας μας.
Βρίσκεται στην ευαίσθητη φάση της έναρξης της Δίκης-όχι για τα πολιτικά στελέχη- για την οποία η κρατική μηχανή μάλιστα ετοιμαζόταν για μια τριετία. Σύμφωνα με όλες τις μεταδιδόμενες πληροφορίες δαπανήθηκαν περί το 1,5 εκατομμύριο ευρώ, ώστε να διασκευαστούν χώροι ικανοί να χωρέσουν τους δεκάδες κατηγορούμενους, αλλά και εκατοντάδες μάρτυρες, δικηγόρους, δημοσιογράφους αλλά και κυρίως τους χαροκαμένους που έχασαν τους δικούς τους.
Και τελικά, δίπλα σε όλες τις ετοιμασίες, εμφανίστηκε η ανεπάρκεια της προετοιμασίας και εικόνες ντροπής. Η πολυκοσμία ήταν τόση παραπάνω από όση είχε εκτιμηθεί, που έσπρωξε κάποιους συγγενείς και δικηγόρους να κάτσουν στις θέσεις των κατηγορουμένων -που με εξαίρεση έναν- δεν προσήλθαν. Αυτή η εικόνα είναι τόσο φορτωμένη με συμβολισμούς, που έκανε και τους πλέον ψύχραιμους να ζητούν -και δικαιολογημένα- παραιτήσεις. Ύβρις και ντροπή.
Και μετά άρχισαν οι δικαιολογίες. Ο Άρειος Πάγος είδε τους συγγενείς ως ένα κόσμο «αγανακτισμένων δήθεν πολιτών». Ο υπουργός, που δέχθηκε απόλυτα δικαιολογημένα κριτική και από το δικό του στρατόπεδο, ξαναείπε ότι η αίθουσα είναι κατάλληλη και το πρόβλημα ήταν «ταξιθεσίας».
Αλήθεια, αν η ταξιθεσία ήταν το πρόβλημα, ποιανού ευθύνη είναι; Αν έχει λυθεί εντός των επομένων λίγων ημερών (1η Απριλίου), δεν θα είναι απόδειξη ότι ξεκίνησαν απροετοίμαστοι για το αυτονόητα αναμενόμενο;
Σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα το οποίο έγινε πάνω σε εγκληματικές παραλείψεις και λάθη, και μια σωρεία ακατανόητα, και για αυτό για πολλούς ύποπτα, γεγονότα, το μόνο που δεν έλειπε ήταν μια ακόμη θλιβερά κακή εικόνα. Όπως σοφά λέγεται, η πρώτη εντύπωση είναι πάντα σημαντική. Και έχεις μόνο μία ευκαιρία για πρώτη εντύπωση.
